CA Fic:6 Lost_Melody4

posted on 16 Dec 2011 21:51 by pattyna in Fiction
 
Crysty Auditio Fiction " Lost_Melody4"
Program by
iPad Notes : Document
SAI : Painting
Photoshop CS5 : Filter color
Time 1.5 Hr (CG)


ภาพนี้วาดแล้วให้ความรู้สึกเหมือนภาพนี้มากเลย http://berkey.deviantart.com/gallery/?offset=48#/d3f1561
คงเพราะอัดสีดำไปเยอะ จริงๆตอนวาดๆก็เกือบจะเน่าแล้วครับ ฮาๆ
อีกนิดจะลบทิ้งวาดใหม่แล้ว แต่พอลงสีออดี้เสร็จก็เกิดเปลี่ยนใจ (ขี้เกียจนี่เอง)
เอาต่อให้เสร็จ ^^"
เอาล่ะ ตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายของ lost_Melody แล้วนะครับ ติดตามชมครับ : D

----------------------------------
ทำนองที่หายไป 4
 
โธ่..ไม่นะ นี่่เราเผลอร้องเสียงดังไปอีกแล้วเหรอเนี่ย
 
เนเน่วิ่งพรวดออกมาตะโกนส่งเสียงเรียกข้ารับใช้ของเธอด้วยความตกใจ
เพราะได้ยินเสียงเรียกให้ช่วย การส่งเสียงของเธอส่งผลให้เกิดพลังบางอย่าง
ที่ทำเอากลุ่มคนที่มีลักษณะเหมืิอนกระต่ายทรุดลงไปตามๆกัน เด็กผมขาว
ผู้ติดตามของเนเน่วิ่งเข้าฝ่าพลังนั้นอย่างไม่เกิดผลอะไร สร้างความประหลาดใจ
ให้กับอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก แต่ดูเหมือนเนเน่จะไม่ได้แปลกใจอะไร
 
"ไม่เป็นไรนะ ดิจิตัน"
 
แม้บรรยากาศจะปราศจากเสียงใดๆ แต่เนเน่กลับพูดส่งเสียงออกมาได้
หน้าตาเฉย ส่วนดิจิตันได้แต่ทำปากพะงาบๆ เหมือนจะพูดอะไรอย่างเป็นเรื่อง
เป็นราวพร้อมทำท่าประกอบ เนเน่พยักหน้าและยิ้มให้แม้ว่าจะเข้าใจบ้าง
ไม่เข้าใจบ้าง
 
อ๊ะ เด็กคนนั้นมีรูปร่างทางกายภาพเหมือนเราเลย แต่เธอมีหูกระต่าย..
น่ารักจัง สั้นข้างยาวข้างด้วยแปลกดี (มองจากไกลๆ) ปกติถ้าเราตะโกนดัง
ขนาดนั้น ไม่ว่าใครก็น่าจะล้มลงไปแล้วนี่หน่า แต่เด็กคนนั้นยังยืนอยู่ได้ แปลกจัง
แล้ว แท่งคริสตัลที่ลอยอยู่ข้างๆ นั่นมันอะไร? คงเป็นอุปกรณ์บนดาวดวงนี้มั้ง..
เอ๋ นั่นเค้ากำลังทำอะไรน่ะ?
 
อยู่ๆ เนเน่ก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังกังวาลขึ้น ซึ่งมันไม่น่าจะเป็นแบบนั้นได้ในขณะ
ที่เธอใช้พลัง
 
หวาๆ เสียงอะไรน่ะ? (หันไปมา) อลิสไม่ทำงานเหรอ ไม่สิก็ยังเปล่งแสงอยู่นี่
ทำไมล่ะ ไม่น่าจะมีสื่อตัวนำเสียงในอากาศได้ อ๊ะไม่สิ เสียงนี้มัน.. เข้ามาในสมอง
โดยตรงโดยไม่ผ่านสื่ออะไรเลย ใคร. เด็กคนนั้นคนที่มีหูยาวไม่เท่ากันเป็นคนร้อง
ออกมาเหรอ มันมีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย สิ่งที่อยู่เหนือกฏเกณฑ์ของฟิสิกส์..
สิ่งที่เรียกกันว่า
 
..เวทย์มนต์?
 
"อลิส" แร่ทรงกลมสีดำที่อยู่ในผมทั้งสามจุดของเนเน่ เร่งแสงสีม่วงดำเข้มข้น
ตอบสนองกับเสียงที่อัศจรรย์นี้ ปรากฏการณ์ดูดกลืนเริ่มต้นขึ้น เกิดวงกลม
เชื่อมโยงมิติขนาดย่อมออกมารอบๆ และได้คายบางอย่างออกมา
 
น นั่นมันกระต่ายสีน้ำตาลแดงกับสีขาว ที่มาโจมตีเราก่อนหน้านี้นิ ทำไมล่ะ
อลิสดูดกลืนพวกเค้าเข้าไปตอนเราถูกแทงเหรอ ไม่สิๆ ที่น่าตกใจกว่านั้นคือ
ทำไมถึงปล่อยพวกเค้าออกมาได้ล่ะ ?
 
ถึงมองไม่เห็นแต่รู้สึกได้ ด้วยไอคิวที่สูงกว่าเด็กทั่วไปเนเน่เริ่มเข้าใจบางอย่างกับ
สถานการณ์นี้ นั่นคืออลิสกำลังดูดกลืนพลังเสียงที่ไม่ได้ผ่านสื่อตัวนำใด แบบ
สุดกำลัง และพลังงานนี้มีมากเสียจนต้องคายร่างของผู้พิทักษ์ทั้งสองออกมา
ถึงจะมีพื้นที่กักเก็บได้ มันดูเหมือนจะมีค่าและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าท่วงทำนองแห่งชีวิต
ทั่วๆไปอีกด้วย นั่นเพราะเนเน่รู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูกเมื่อซึมซับพลังเหล่านั้น
เข้าร่าง เธอคาดไม่ถึงว่าอลิสจะสามารถเปลี่ยนแปลงไปดูดกลืนพลังที่อยู่นอกกฏ
ของฟิสิกส์ได้ด้วย
 
ไม่ช้านานบรรยากาศที่ปกคลุมไปด้วยความเงียบงันก็กลับมามีท่วงทำนองอีกครั้ง
เสียงของเด็กสาวที่มีหูยาวไม่เท่ากันคนนั้นลบล้างพลังของอลิสได้ อย่างไม่น่าเชื่อ
ด้วยการไปทดแทนช่องว่างทั้งหมด แถมยังเป็นท่วงทำนองที่ไพเราะจนเอ่อล้นออกมา
ทำเอาใบหน้าของเนเน่เต็มไปด้วยน้ำตา ที่แม้เธอเองยังไม่เข้าใจสาเหตุที่มันไหล
ออกมา เข่าของเธอถึงกับทรุดลงไป เนเน่รู้สึกอ่อนแรงและสั่นสะท้านไปทั้งตัว
 
"อ๋า คุณหนู เป็นอะไรไปเจ้าค่ะ(ลนลาน)"
 
เนเน่ได้ยินเสียงดิจิตันชัดพร้อมกับเสียงลมบรรยากาศรอบๆ แต่เธอไม่สามารถ
ลุกขึ้นมาได้ ได้แต่ก้มหัวลงพยายามที่จะหยิบแทปเล็ตที่เสียมากดด้วยมือที่อ่อนล้า
 
เงาบางอย่างบังตัวของเธอ มันอยู่ที่ด้านหน้านี้เอง เสียงดิจิตันโวยวายลั่นเหมือน
จะขัดขวางแต่ก็เงียบไป เนเน่พยายามเงยหน้าขึ้นเพื่อดูข้างหน้า และเมื่อเงยหน้า
ได้เล็กน้อยก็พบกับมือที่มีลักษณะเหมือนกับมือของเธอ ยื่นมาด้านหน้า มือเล็กๆนั้น
เต็มไปด้วยร่องรอยแผลจากการชกต่อย เนเน่ค่อยๆยื่นมือของเธอสัมผัสกับมือนั้น
เธอถูกดึงขึ้นมาช้าๆอย่างอ่อนโยนแต่สัมผัสได้ถึงความแข็งแรง และสิ่งที่เธอได้เห็น
ตรงหน้าคือ ใบหน้าของเด็กผู้หญิงคนนั้น คนที่มีผมยาวสีขาวดูนุ่มเหมือนปุยนุ่น
คนที่มีหูกระต่ายยาวไม่เท่ากัน คนที่ขับขานเสียงอันอัศจรรย์
 
เราเห็นชัดเลย ดวงจันทร์ในตาของเธอคนนี้ กลิ่นหอมแบบเดียวกับแม่ ไม่สิ
เธอมีกลิ่นหอมที่ต่างออกไปเหมือนกลิ่นของกระต่ายนิดๆ เธอยิ้มให้เราเหมือนกับ
ดีใจมากด้วยสีหน้าไร้เดียงสา ทั้งๆที่เมื่อกี้เรายังทำร้ายพวกเธอเนี่ยนะ อึ๋ย
หน้าของเธอใกล้เข้ามาเรื่อยๆแล้ว ใกล้เข้ามาๆ
 
"สวัสดีจ้า เธอไม่เป็นไรนะ"
 
ถ้อยคำของเด็กสาวที่มีหูกระต่ายคนนั้นเป็นภาษาที่เนเน่รู้จัก มันคือภาษาแบบ
เดียวที่ใช้บนดาวของเธอ ความจริงแล้วก่อนหน้านี้พวกผู้พิทักษ์ก็เคยใช้ภาษานี้
แต่สำหรับเนเน่มันดูน่าประหลาดใจมากกว่าที่ได้เห็นเธอคนนี้ใช้ และมันก็สร้าง
บรรยากาศที่เป็นกันเองขึ้นมาด้วย
 
เรื่องราวผ่านไปเร็วมาก เมื่อมีกระต่ายผู้หญิงที่ท่าทางเหมือนผู้ใหญ่สุด (ผู้จัดการ)
ใช้แผ่นคริสตัลที่เหมือนกับอุปกรณ์สื่อสารคุยอะไรบางอย่าง ไม่นานก็มีกระต่าย
ในเครื่องแบบเหมือนทหารจำนวนนึง เข้ามาจัดการเก็บซากยานของเนเน่ และ
หุ่นยนต์ติดอาวุธที่ดิจิตันขับก่อนหน้านี้ไปในสถานที่ที่คล้ายๆกับเมืองของพวกเขา
ที่อยู่ไม่ไกลนัก เนเน่และดิจิตันถูกรวบตัวไปยังสถานีของเหล่าผู้พิทักษ์
 
มีผู้พิทักษ์ในเครื่องแบบตัวใหญ่หน้าตาไม่เป็นมิตร เข้ามาไต่สวนพวกเธอทั้งสอง
ซึ่งมีแต่ดิจิตันที่พูดคุยและโวยวายไปมา ยังดีที่ใช้ภาษาเดียวกันเลยเข้าใจกันง่าย
แต่จู่ๆ ทั้งคู่ก็ถูกจับแยกห้องกัน
 
อืม สถานที่นี้ ถึงจะใช้วัสดุของดวงดาวนี้สร้างและมีรูปทรงกลมๆเหมือนโดม แต่
รวมๆแล้วก็คล้ายๆกับสิ่งก่อสร้างบนดาวเกิดของเราเลยแฮะ คงเพราะมีโครง
สร้างทางกายภาพคล้ายกัน
 
ถึงหน้าประตูของอีกห้องแล้ว เพราะมาคนเดียวเนเน่จึงรู้สึกประหม่าอย่าง
บอกไม่ถูก แต่ต้องสะดุ้งเฮือกที่ข้างในประตูเธอพบกับผู้พิทักษ์ขนสีขาวคนเดียว
กับที่เสียบมีดทะลุหัวใจก่อนหน้านี้ เธอนั่งลงเพื่อฟังคำสอบสวน
 
"นี่ คุณผู้ต้องหาชาวจันทร์สีน้ำเงิน คงไม่ได้พูดเรื่องที่ผมทำอะไรกับคุณไปหรอกนะ"
เนเน่ส่ายหน้าไปมา ดูจากสีหน้าของผู้พิทักษ์แล้วท่าทางจะหวาดระแวงเธอมาก
 
"อ้อจริงสินะ ลืมไปว่าคุณพูดไม่ได้ ฮะๆ"
พอนึกได้ ผู้พิทักษ์ขนสีขาวก็มีสีหน้าโล่งอก
 
"จริงๆ ผมต้องนอนพักเพราะอ่อนล้ากับการที่ถูกลูกเล่นอะไรซักอย่างของคุณ
เล่นงานเอา แต่ถ้าแค่มานั่งสืบสวนก็พอจะทำได้ แต่รู้งี้ไปพักดีกว่า"
สีหน้าและท่าทางของผู้พิทักษ์คนนี้ช่างไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย
 
"แต่ไหนๆก็มาแล้ว อยากจะเอาคืนซักหน่อย"
เนเน่ถึงกับตกใจเมื่อเห็นผู้พิทักษ์หยิบมีดเล่มยาวที่ทำจากโลหะมันวานขึ้นมา
วางไว้ที่ตรงหน้าเธอ ทำเอาหน้าซีดอย่างเห็นได้ชัด
 
"หึๆ คุณกลัวของมีคมมากกว่าปืนสินะ ที่นี่ถ้าคุณคิดจะใช้ทริกอะไรแบบบน
ยานนั้น ผมจะจับคุณเข้าตารางทันที แน่นอนว่าแถวนี้มีคนเยอะที่พร้อมจะ
เข้ามาจัดการกับคุณเมื่อผมเรียก"
ความพยาบาทของผู้พิทักษ์คนนี้มีไม่น้อย เนเน่อยู่ในสภาวะตึงเครียดสุดๆ
 
ปัง!
 
เสียงประตูเปิดกระแทกเสียงดัง ร่างของสาวน้อยผู้ที่มีหน้าตาคุ้นเคยปรากฏตัว
พร้อมเครื่องแบบแบบเดียวกับผู้พิทักษ์คนอื่นๆ การมาของเธอสร้างบรรยากาศ
ที่ดีและลดความตึงเครียดกับเนเน่เป็นอย่างมาก
 
"หา ท่านออดิติโอ้ มีอะไรเหรอครับ?"
 
เห เด็กผู้หญิงคนนี้ชื่อออดิติโอ้เหรอ โล่งใจจังที่เธอเข้ามา แต่ฟังดีๆแล้วเสียง
ของเธอแจ๋นๆเพี้ยนๆยังไงไม่รู้
 
"หนูจะมาสอบสวนแทนคุณเอง"
"เอ๋ แต่มันเป็นหน้าที่ของผม"
"หนูเป็นผู้พิทักษ์ ที่รักษาตำแหน่งแทนคริสแล้ว อื้มๆ (ทำหน้าภูมิใจ)"
"อะ เอ่อ.."
 
ผู้จัดการของออดี้เดินเข้ามาอีกคน
 
"ท.. ท่านมิลม่า"
 
เอ๋ กระต่ายคนนี้ คนที่ดูเป็นผู้ใหญ่ที่ติดต่อคนอื่นๆมา ชื่อมิลม่านี่เอง
 
"นี่ ไม่ได้ยินที่บอกเหรอ ออกไปได้แล้ว เดี๋ยวพวกดิฉันจัดการต่อเอง"
มิลม่าผู้จัดการส่วนตัวของออดี้ผลักผู้พิทักษ์ขนสีขาวให้หลบทาง
 
"แล้วนั่นอะไร ถ้าดิฉันมองไม่ผิดมันคือมีดใช่ไหม คุณเอามาใช้กับผู้ต้องหา
ได้ยังไง สงสัยดิฉันจะเอาไปรายงานกับผู้ดูแลหน่อยแล้ว"
 
คำพูดและสายตาของมิลม่าสร้างความกดดันกับเขาเป็นอย่างมาก นั่นเพราะ
เธอจะยอมรับเฉพาะคนที่มีฝีมือเท่านั้น
 
"หนอยยัยป้านี่ ที่นี่ไม่ใช่วงการบันเทิงให้พวกแกมาเดินเล่นนะเว่ย!!"
ผู้พิทักษ์ขนสีขาวสติขาดผึง เช่นเดียวกับตินอยู่บนยานของเนเน่ เขาคว้า
มีดเล่มยาวบนโต๊ะฟาดใส่มิลม่าทันที ! และชั่วพริบตานั้นเองร่างของออดี้
ได้พุ่งกระแทกใส่ผู้พิทักษ์จนกระเด็นออกไป
 
"มันอันตรายนะคะ อย่าแกว่งมีดเล่นในห้องแคบๆสิ"
เพราะไม่ได้พักผ่อน แค่กระแทกนิดหน่อยผู้พิทักษ์ขนสีขาวก็สลบลงไปแล้ว
 
"ฮุๆ ขอบใจนะหนูออดี้ เจ้านี้น่ะเป็นเด็กเส้นลูกคนใหญ่คนโตในนี้ เลยได้
มาเป็นผู้พิทักษ์ทั้งๆที่จิตใจอ่อนแอ"
 
เอ๋ อะไรน่ะ มองไม่ทันเลย เมื่อกี้เราเห็นร่างของเธอเป็นสีน้ำเงินฟ้าแป๊บนึง
แต่อย่างไรก็เถอะ เด็กคนนี้ดูเก่งมากๆเลย
 
กระต่ายสาวผู้พิทักษ์หูยาวนั่งลงข้างหน้าเนเน่แทนผู้พิทักษ์คนเก่า เธอหยิบ
มีดเล่มยาวเล่มนั้นขึ้นมาเหมือนก่อนหน้านี้ ทำให้เนเน่รู้สึกกังวล
 
ฮึก.. ทำไมทำแบบนี้หรือว่าเด็กคนนี้ก็ไม่ต่างจากคนพวกนั้น (หลับตา)
 
เคร้ง!
 
เด็กสาวคนนั้นหักมีดด้ามยาวด้วยแขนทั้งสองข้างแล้วโยนลงถังขยะใกล้ๆ
ในมือของเธออาบไปด้วยเลือดเพราะถูกใบมีดบาด
 
"ไม่ต้องกลัวนะ ฉันชื่อออดี้ ฉันเป็นมิตรกับเธอ"
 
การกระทำของออดี้ทำให้เนเน่ประทับใจเป็นอย่างมาก แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง
เลยทำใหเธอไม่สามารถพูดคุยกับออดี้ได้ มันทำให้รู้สึกอึดอัดเป๋นอย่างมาก
 
"อืมม.. ดิฉันว่าเรามาคิดวิธีสื่อสารกันดีกว่านะ ให้เธอเขียนเอาดีไหม?"
"อ๋าา ไม่เอาอะคะ หนูอยากได้ยินเสียงของเธอมากกว่า"
"หืม ทำไมล่ะ?"
"เพราะหนูอยากได้ยิน.. อยากฟังจังหวะของเธอ (จ้องหน้าเนเน่)"
 
หัวใจของเนเน่เต้นแรงและรู้สึกอยากจะทำอะไรซักอย่างเพื่อสื่อสาร
เธอหันไปมองรอบๆ
 
ถ้าเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่การพูดและเขียนล่ะก็ มันพอจะมีอะไรที่แทนกัน
ได้ไหมนะ..  เอ..  จังหวะ เธอพูดถึงจังหวะใช่ไหม อ๊ะไอ้นั่นไง! สิ่งที่เราชอบ
แต่.ถ้าเป็นเธอคนนี้น่าจะเข้าใจ
 
เนเน่ใช้นิ้วของตนเคาะกับโต๊ะไม้ไปมาทั้งสองนิ้วจนเกิดเป็นจังหวะ แต่
ออดี้และมิลม่าทำหน้างงๆ ดูท่าทางมันจะไม่ประสบความสำเร็จ เธอรู้สึก
อายและผิดหวังจนหงอยลงไป
 
"เอ๋ การเคาะแบบนี้มัน นี่มันจังหวะกลองใช่ไหม เธอเล่นเป็นด้วยเหรอ?"
ใช่แล้ว !  เนเน่ดีใจอย่างมากที่ออดี้เข้าใจ เธอลุกขึ้นมาเคาะโดยใช้มือ
ทั้งสองและออกท่าทางบิ๊วิารมณ์มากขึ้น
 
"หืม หนูออดี้เธอคนนั้นเล่นอะไรอยู่น่ะ?"
"คุณผู้จัดการคะ เธอคนนี้กำลังสื่อสารกับหนูอยู่ค่ะ"
"เห แค่เคาะนิ้วเนี่ยนะ สื่อสารกันได้ด้วยเหรอ ไม่เห็นฟังเป็นรหัสอะไรเลยนี่"
"ไม่คะ หนูเข้าใจ เธอมีเหตุผลที่ทำให้เธอพูดไม่ได้ เธอว่างั้น"
"ก็ว่าอยู่นะ ตอนนั้นดิฉันเห็นเธอตะโกน ไม่คิดว่าเธอจะเป็นใบ้หรอกนะ"
 
สำหรับออดี้แล้วเธอสามารถเข้าใจภาษาโดยแปลได้จากเจตนารมณ์มากกว่า
จากจังหวะเสียอีก ขอเพียงส่งมันมาทางจังหวะทั้งหูทั้งเนตรพรจันทราของเธอ
เข้าใจความหมายนั้นแล้ว แต่นั่นก็จำเป็นต้องใช้สมาธิสูงในการแปล ยิ่งแบบนี้
มิลม่าก็ยิ่งชอบออดี้ขึ้นไปอีก
 
เนเน่ยังเคาะนิ้วต่ออีก
 
"เขาว่าไงเหรอหนูออดี้"
"เธอว่า ถ้าแค่พูดเบาๆ เธออยากบอกชื่อของเธอค่ะ"
"หืม แสดงว่าถ้าดังๆมันจะเป็นอัรตรายสินะ ฮุๆ เชิญเลยจ้ะหนูน้อย"
 
เนเน่ลุกขึ้นมาแล้วเดินมาใกล้ๆออดี้มากที่สุดเท่าที่จะใกล้ได้
 
"เนเน่ ฉันชื่อเนเน่นะ"
 
นี่อาจจะเป็นครั้งแรกนอกจากดิจิตัน ที่เนเน่อยากพูดกับคนอื่นด้วยความ
ต้องการของเธอเอง มิตรภาพเล็กๆระหว่างคนสองดวงดาวได้เกิดขึ้นแล้ว
 
---------------------------
ตอนก่อน http://pattyna.exteen.com/20111216/ca-fic-6-lost-melody3
ตอนต่อ
---------------------------

แม้จะจบกับการได้พบกันระหว่าง 2 สาวแล้ว แต่เรื่องพลังของเนเน่นั้น
ยังมีต่ออีกพอสมควรครับ : ) ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านกันนะครับ

edit @ 16 Dec 2011 21:56:18 by วัชชี่

edit @ 16 Dec 2011 22:56:18 by วัชชี่

Comment

Comment:

Tweet

เนเน่น่ารักอ่าาา
เอาแล้วไง สาวเงียบ ปะทะ สาวซึน

ศึกครั้งนี้ ใครจะได้ออดี้ไป (อ้าว เฮ้ย?)

#3 By pikachuyo (61.90.107.42) on 2012-03-16 19:59

With the goal to prevent the failures in the thesis project, this should be better to buy the cool outcome just about this good topic at the dissertation service in web. It is more simple to have the academic success getting that way.

#2 By dissertation writing (91.212.226.136) on 2012-01-09 13:55